தோழர் ஷாஜஹான் உரை

அ.முத்துக்கிருஷ்ணன் எழுதிய ‘தூங்காநகர நினைவுகள்; புத்தக அறிமுக விழாவில் பேசியது. 

ஷாஜஹானின் ’காட்டாறு’ சிறுகதைத் தொகுப்பை தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன். சென்ஷியிடமும் சொல்லியிருக்கிறேன்., கிடைத்ததும், இலக்கியச் சிந்தனை அமைப்பில் பரிசுபெற்ற அவருடைய சிறுகதையைப் பகிர்வேன், இன்ஷா அல்லாஹ். அதுவரை சிரியுங்கள்! 

நன்றி : ஸ்ருதி டிவி 

*

பயணங்கள் - ஷாஜஹான்

2015இல் ஃபேஸ்புக்கில் ஷாஜஹான் எழுதியது. இன்று மீண்டும் பகிர்ந்திருக்கிறார். அவர் சொல்வது போல என் மனதுக்கும் நெருக்கமான வரிகள். அதுவும் அந்த மூச்சு... அருமை பாய். - AB
*


பயணங்கள்

ஒரு பயணம் நட்புகளையும் உறவுகளையும் வலுவாக்கக்கூடும். சில நட்புகளையும் உறவுகளையும் விலக்கிவிடக்கூடும்.

சில இறப்புகளையும், சில விபத்துகளையும், சில இணைப்புகளையும் சில பிறப்புகளையும் அறிமுகம் செய்யக்கூடும்.

ரயிலில் ஏறும்போது உங்களோடு முட்டி மோதிய அதே நபர் பயணத்தின் இடையில் இட்டிலியோ பிஸ்கட்டோ உங்களோடு பகிரக்கூடும்.

அறிமுகமில்லாத ஊரில் வழிகேட்டபோது நிதானமாக உங்களுக்கு வழிகாட்டிய நபர், பேருந்தில் உங்களுக்கு அமர்வதற்கு இடம்தர மனமின்றி சற்றே அசைந்து கொடுத்த அதேநபராக இருக்கக்கூடும்.

பேருந்து நிறுத்தத்தில் பொம்மை ஸ்டிக்கர் பட்டையை விற்றுக்கொண்டு வந்த சிறுமியிடம் உங்கள் மகளின் ஜாடை இருக்கக்கூடும்.

ஊர்க் குப்பைகளை எல்லாம் சாக்குப்பைக்குள் அடக்கிக்கொண்டு சடைமுடியுடன் திரியும் பைத்தியம் உங்கள் ஊரில் திரியும் பைத்தியத்தை நினைவூட்டக்கூடும்.

சில்லறை தராததற்காகக் கடிந்து முகம் கோணிய அதே கண்டக்டர்தான் உங்கள் பெட்டிகளை இறக்குவதில் உதவியவராக இருக்கக்கூடும்.

முன்னிருக்கையில் அமர்ந்திருப்பவரின் தலைமுடி பாணி உங்களுக்கு அறிமுகமான எவரையோ நினைவூட்டி அடிக்கடி அவரைப் பார்க்கச்செய்யக்கூடும்.

சன்னல்வழி நுழைந்து முகத்தில் படபடவென அறையும் காற்று முன்னர் என்றோ நீங்கள் வெளிவிட்ட மூச்சுக் காற்றாகவும் இருக்கக்கூடும்.

வாசிக்க எடுத்துச்சென்ற புத்தகம் சில பக்கங்கள்கூடப் புரட்டப்படாதிருக்கக்கூடும், பார்க்க எண்ணிய திரைப்படம் தவறிப்போகக்கூடும்.

எல்லாப் பேருந்துகளும் நிரம்பி வழிகிறதே, இத்தனை ஜனங்களும் எங்கேதான் போவார்களோ என உங்கள் மனதில் எழுந்த கேள்வியே மற்றவர்களின் மனதிலும் இருக்கக்கூடும்.

சிலருக்கு பயணங்களின் நோக்கம் இலக்கை அடைவதாக இருக்கவும், வேறு சிலருக்கு பயணங்களே இலக்காகவும் இருக்கக்கூடும்.

*

நன்றி : ‘புதியவன்’ ஷாஜஹான் | http://www.facebook.com/shahjahanr

நயீமுன்னிசா ஷேக் அரங்கம்

நெகிழ வைத்தது , மறைந்த தனது சகோதரி பற்றி 'புதியவன்’ ஷாஜஹான்   எழுதிய இந்த ஃபேஸ்புக் பதிவு. ‘எப்பேர்பட்ட பெண்மணியாக தெரிகிறார். நெஞ்சம் கனத்துவிட்டது. வேறு சொல்லவும் தெரியவில்லை’ என்றார் தாஜ். அதே உணர்வுதான் எனக்கும் இங்குள்ள தோழர்களுக்கும். - ஆபிதீன்

***

இவர் போல யாரென்று ஊர் சொல்ல வேண்டும்....

1980கள்.... நான் இடதுசாரி இயக்கத்தில் ஈர்க்கப்பட்ட காலம்.... முழுநேரமும் தொழிற்சங்கம், கட்சி என்று அலைந்து கொண்டிருந்த காலம்... எனக்குச் சொல்லிக்கொடுக்கப்பட்டவற்றை எல்லாம் யாருக்கேனும் சொல்லிக்கொடுக்கத் தேடிய காலம்... எவரைப் பார்த்தாலும் இவரை இயக்கத்துக்குள் இழுக்க முடியுமா என்று ஆழம்விட்டுப்பார்ப்பதே பிழைப்பாக இருந்த காலம்... அப்படி இழுக்கப்பட்ட மாணவர்கள், இளைஞர்கள் நிறைய.

* * *

படத்தில் சிரித்துக்கொண்டே நடந்து வரும் இவர் என் சகோதரி. நான்கு சகோதரிகளும் நானுமாக ஐந்து பேர். இவர் வீட்டில் இரண்டாமவர். நான் நான்காவது ஆள்.

எட்டாம் வகுப்பு வரை பள்ளிப்படிப்பு முடித்திருந்தவர், தனித்தேர்வு எழுதி எஸ்எஸ்எல்சி முடித்தார். 1970களில் திமுக ஆட்சிக்கு வந்த புதிதில், யூனியன் ஆபீசில் டெஸ்பாட்ச் கிளர்க் வேலையில் சேர்ந்தார். தகுதி இருந்தது என்றாலும் திமுக தலைவர் பரிந்துரையும் காரணம். அதற்கு நன்றியும் கூற வேண்டும்.

எங்கள் வீட்டில் எல்லாருக்குமே படிக்கும் ஆர்வம். படிப்பது என்றால் முக்கியமாக குமுதம், விகடன், கல்கி, தினமணி கதிர்தான். அப்புறம் நூலகப் புத்தகங்கள். வீட்டில் எல்லாருமே குண்டு பல்பின் மஞ்சள் விளக்கொளியில் சுவரொட்டி அமர்ந்து படிப்பது அன்றாடக் காட்சி. இவரும் படிப்பார். தீவிரமாகப் படிப்பார்.

முன்னேற வேண்டும் என்பதில் தீவிரமாக இருந்தவர். படிப்படியாகத் தேர்வுகள் எழுதினார், மேலே மேலே போய்க் கொண்டே இருந்தார்.

அப்பா போனார், அம்மா போனார், ஆளாளுக்கு திருமணம் செய்து கொண்டு போனார்கள். நானும் கட்சிக்குப் போனேன். கட்சி-தொழிற்சங்க வேலைகளுக்கு இடையே எப்போதாவது நல்ல சாப்பாட்டுக்கு ஏங்கும்போது அக்கா வீட்டுக்குச் செல்வது வழக்கம். சாப்பிட்டு முடித்து இரவு உரையாடல் துவங்கும். மைத்துனர் அமைதியாகப் பார்த்தபடி அமர்ந்திருக்க, மயிர்பிளக்கும் வாதங்கள் நடக்கும். குடும்பத்திலிருந்து இயக்கத்துக்கு இழுக்கு முடிந்த முதல் நபர் இவர்தான்.

அப்போது அவர் இருந்த ஊரில் அரசு ஊழியர் சங்கம் கொஞ்சம் முனைப்பாக இயங்கிக்கொண்டிருந்தது. இவருடைய ஆர்வம் அங்கே வெளிப்பட, அவர்கள் இழுத்துக்கொண்டார்கள். ஊருக்கு வரும்போது என்னிடம் கேட்பார் – “நீ இருக்கிறது அதுல, நான் இருக்கிறது இதுல.” “எதுவாக இருந்தால் என்ன, இடதுதானே” என்பேன். சங்கத்தில் தீவிரமாக இருந்தார், போராட்டங்களில் பங்கேற்றார். கலைநிகழ்ச்சிகளை ஏற்பாடு செய்தார்.

பத்துப் பன்னிரெண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன் நான் ஊருக்குப் போயிருந்தபோது கலை இலக்கிய இரவு ஏற்பாடு செய்திருந்தார்கள். நான் மக்களோடு மக்களாக மண்ணில் போய் உட்கார்ந்து கொண்டேன். “வா, தோழர்களை அறிமுகம் செய்யறேன்” என்றார். சிலரை எனக்கு முன்னரே தெரியும். “மேடைக்கு கூப்பிட்டாலும் கூப்பிடுவாங்க, வேண்டாம்க்கா” என்றேன். எப்படியோ தோழர்களுக்கும் தெரிந்து போயிற்று. அன்று நடைபெற இருந்த பட்டிமன்றத்தில் பேசுவதற்கு இரண்டு தரப்பிலும் ஓர் ஆள் குறைவாக இருந்தது. என்னை அழைக்க, நானும் மேடையேற வேண்டியதாயிற்று.

மனதுக்கு நிறைவாக இருந்தது. சென்னையிலும் தில்லியிலும் எத்தனையோ மேடைகளில் பேசி சலித்துப்போயிருந்தாலும் சொந்த ஊரின் முதல் மேடை அது. அதற்கு எனக்கு வாய்ப்பு ஏற்படுத்தித்தந்தவர் என்னால் உருவாக்கப்பட்ட என் அக்கா.

டெஸ்பாட்ச் கிளர்க் காலத்திலேயே அவருக்கு ஒரு லட்சியம் இருந்தது. பிடிஓ-வுக்கான ஜீப்பில் முன் சீட்டில் உட்கார்ந்து போக வேண்டும். சும்மா பயணம் போவதல்ல, பிடிஓ ஆக....

கடைசியில், படிப்படியான பதவி உயர்வுகளோடு, ஊர்ஊராக பணி மாற்றங்களோடு முன்னேறினார். பிடிஓ ஆவதற்கான ஒரு படி ஏற வேண்டியிருந்தது. அதற்குள் எங்கள் குடும்பத்தினரைத் தேடி வருகிற சொத்து ஒன்று அவருக்கும் வந்தது. புற்று நோய்.

புற்றுநோயுடனான போராட்டம் எளிதானதல்ல. அதவும் தோற்றுப் போயே தீரும் என்று தெரிந்தும் நடத்துகிற போராட்டம் இன்னும் கடினமானது. என் குடும்பத்தில் நான்கு பேர் இப்படிப் போராடிப் பார்த்திருக்கிறார்கள். அதை அவரும் தொடர்ந்தார். நோயின் உச்ச கட்டத்திலும் போராடிக்கொண்டே பணியில் மீண்டும் சேர்ந்து பி.டி.ஓ. ஆனார். அவர் விரும்பியபடியே ஜீப்பில் பயணித்தார். சில நாட்களில் மறைந்தார்.

நேற்று முகநூலில் Nags Rajan ஒரு செய்தியைப் பகிர்ந்திருந்தார். உடுமலையில் 23ஆம் தேதி நடைபெற்ற கலை இலக்கிய இரவு பற்றிய செய்தி. அதன் மேடைப் பின்னணியில் இருந்த படத்தில் இருந்தது ஒரு பெயர் – நயீமுன்னிசா ஷேக் அரங்கம்.

நன்றி தோழர்களே. நீங்கள் இந்தப் பெயரைப் போடாமல் இருந்திருந்தாலும் யாரும் கேட்கப்போவதில்லை. ஆனாலும் நினைவு வைத்திருக்கிறீர்கள்.

பார்வையாளர்கள் பலருக்கு அது வெறும் பெயராக இருக்கலாம். நிகழ்ச்சியை ஏற்பாடு செய்தவர்களுக்கு அது நினைவின் வெளிப்பாடாக இருக்கலாம். பார்க்க நேர்ந்த உறவினர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தருவதாக இருக்கலாம்.

எனக்கோ.........

***

நன்றி : ஷாஜஹான் | http://www.facebook.com/shahjahanr

கொல்கிறார்கள்... கொல்கிறார்கள்...

தாராபுரத்தில் பிறந்து, மடத்துக்குளத்தில் வளர்ந்து, படித்து, மடத்துக்குளம், கோவை, திருப்பூர், பொள்ளாச்சி, நாக்பூர், சென்னை... என பல ஊர்களிலும் அலைந்து இப்போது தில்லியில் உளைந்து கொண்டிருப்பவன் என்று தன்னைக் குறிப்பிடும்  நண்பர் 'புதியவன்’ ஷாஜஹான்  ('சமத்து ஷாஜஹான்' என்பார் தாஜ்!) ப்ளஸ்-ல் எழுதிய வரிகள் இவை. அவசியம் கருதி அனுமதி பெறாமலே பதிவிடுகிறேன். - ஆபிதீன்

***

முஸ்லிம்கள் இந்துக்களைக் கொல்கிறார்கள் என்கிறார்கள் அவர்கள்
இந்துக்கள் முஸ்லிம்களைக் கொல்கிறார்கள் என்கிறார்கள் இவர்கள்
கிறித்துவர்கள் முஸ்லிம்களைக் கொல்கிறார்கள் என்கிறார்கள் அவர்கள்
முஸ்லிம்கள் கிறித்துவர்களைக் கொல்கிறார்கள் என்கிறார்கள் இவர்கள்
சிங்களர்கள் தமிழர்களைக் கொல்கிறார்கள் என்கிறார்கள் அவர்கள்
தமிழர்கள் சிங்களர்களைக் கொல்கிறார்கள் என்கிறார்கள் இவர்கள்.
அவர்கள் இவர்களையும் இவர்கள் அவர்களையும் கொல்கிறார்கள்
என்னும் இரைச்சலில்
மறைந்து போகிறது சிலருக்கு மறந்து போகிறது
மனிதர்கள் மனிதர்களைக் கொல்கிறார்கள் என்பது.

***

நன்றி : ஷாஜஹான் | http://www.facebook.com/shahjahanr

ஷாஜஹான் கொடுத்த ஷவர்மா!

தமாஷைக் கேளுங்கள், இலங்கையைச் சேர்ந்த இளம் எழுத்தாளர் ஷாஜஹானின் கதையை அனுப்பிவைத்த ஹனீபாக்கா, கூடவே 'ஹாஜஹான் , தன் மனைவியுடன்' என்ற குறிப்போடு இந்த புகைப்படத்தை அனுப்பியிருக்கிறார்! அங்கேயும் 'இது' நடக்கிறதா?! சும்மா வெடைத்தேன், வேறு புகைப்படம் தனியாக வந்தது. அது இங்கே தேவையில்லை. கதையை மட்டும் பதிவிடலாம். அதற்கு முன் , என் குழப்பத்தைப் பார்த்துவிடுங்கள். இந்தப் பக்கங்களில் அவசியம் வெளியிடவேண்டும் என்று சில மாதங்களாக நான் தேடிக்கொண்டிருப்பது முற்போக்கு முகாமைச் சேர்ந்த (மத்தவங்க பிற்போக்கு அல்லது என்னைப்போல பொறம்போக்கு என்று அர்த்தம்) ஷாஜஹான். 'தற்காப்பு என்பது வாழ்வுரிமையோடு தொடர்புடையது'
என்ற கட்டுரை எழுதியவர் அவர்தானே? கருப்புப் பருத்தி? அப்ப, ஜித்தாவில் இருந்த ,  'சொர்க்கத்தின் காலடிகளில் " என்ற சிறுகதைத் தொகுப்பும்  விகடனில் வெளியான  "கனவுகள் காத்திருக்கின்றன " என்ற நாவலும் தந்த - சி ஜே ஷாஜஹான்  வேறா? தம்பி சென்ஷியிடமும் நண்பர் மஜீதிடமும் தேடச்சொன்னபோது கிடைத்ததோ வேறொரு முக்கியமான ஷாஜஹான். புதியவன் என்ற பெயரில் பிரமாதமாக எழுதுபவர். அப்புறம் லக்கி ஷாஜஹான் என்றொருவர் இருக்கிறார் இணையத்தில் . ஒரே குழப்பம் மும்தாஜுஊ...

ஒருவழியாக , நண்பர் மாதவராஜ் தயவில் , 'காட்டாறு' என்ற சிறுகதைத் தொகுதியைத் தந்த ஷாஜஹான்தான் நான் தேடிக்கொண்டிருப்பவர் என்று புரிந்துகொண்டேன்.நிச்சயம் இவராகத்தான் இருக்கும். இவருடைய சிறுகதை ஒன்று இலக்கியச் சிந்தனை பரிசுபெற்றதாகவும் அதை அசோகமித்திரன் தேர்ந்தெடுத்ததாகவும் எங்கோ படித்த நினைவு. தவறாக இருந்தால் திருத்துங்கள். தன்யனாவேன். சிறுகதைத்தொகுதியை வெளியிட்டிருப்பது கிழக்கு பதிப்பகம் என்று வேறொருவர் சொல்லவே நம்ம ஹரன்பிரசன்னாவை முந்தாநாள் தொடர்பு கொண்டேன்.

யாருக்காவது சந்தேகம் இருந்தால் உடனே 'ஹபி'யைத்தான் தொடர்புகொள்ளவேண்டும். அதிகமாகிவிடும்! 'வம்சி புக்ஸ் வெளியிட்டிருப்பதாக கூகிள் சொல்கிறது. நான் தேடும் ஷாஜகான் இவராகத்தான் இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். பார்க்கலாம்.' என்று மீண்டும் எழுதியதற்கு சும்மா இருக்க வேண்டாமா, இல்லையா?
'செங்கை ஆழியான் காட்டாறு என்று ஒரு நாவல் எழுதியிருக்கிறார், கவிதா வெளியீடு. இது உங்களை குழப்புவதற்காக மட்டும். :>' என்று தகவல் கொடுத்திருக்கிறது ஃபேஸ்புக்கில். என்ன செய்யலாம் அந்த உருவத்தை?

என் குழப்பம் அப்படியே இருக்கட்டும், ஹனிபாக்காவும் உமா வரதராஜனும் போற்றும் இந்த ஷாஜஹானைப் படியுங்கள். 'ஈழத்து முஸ்லிம் தமிழ் சிறுகதை வரலாற்றில் பத்தாண்டுகளுக்கு ஒரு படைப்பாளி முகம் தருவது எங்கள் அதிர்ஷ்டமே. இந்தப் பத்தாண்டில் அவ்வாறு தரிசனம் தருபவர் ஷாஜஹான். ஷாஜஹான் (35) ஒரு நுண்கலைப் பட்டதாரி. ஆசிரியப் பணி புரிகிறார். ஆபிதீன் பக்க வாசகர்களுக்கு ஷாஜஹானின் முதல் கதையையே அறிமுகப்படுத்துவதில் ஆனந்தமடைகிறோம். தம்பி தாஜ், நல்ல கதை தங்கம், படித்து விட்டு ஒரு பின்னூட்டம் போடுங்களேன். ஷாஜஹான் உஷாராகட்டும்.' என்கிறார் ஹனீபாக்கா.

ஏற்கனவே வேறொரு இடத்தில் வெளியானதை எனக்கு ஏன் ஹனீபாக்கா அனுப்பிவைத்தார் என்று தெரியவில்லை. சரி, கண்ணீர் வரவழைக்கும் இந்த அரபுநாட்டு சபராளி கதையை அவசியம் படித்துப் பாருங்கள்.

மனைவியைத் தவிர திருப்பித் திருப்பி போடுறது மஹா தப்பு என்ற மாபெரும் கொள்கை முடிவின் காரணமாக (என் கதைகளையே இங்கே பதிவிடவில்லையே சார்...) சுட்டி மட்டும் தருகிறேன் :
http://rafifeathers.blogspot.ae/2012/08/blog-post.html
***
நன்றி : ஹனிபாக்கா, ஷாஜஹான்